Ηγουμενίτσα 30 Νοεμβρίου 2013. Ειχα την τιμή να παραστώ σε γευμα με τιμώμενο πρόσωπο τον Θεσπρωτό ,Βύρωνα Πολύδωρα. Καταπληκτική εκδήλωση , μοναδικός ο Βύρωνας !! Θα εχουμε την ευκαιρία να σχολιάσουμε περισσότερα , σύντομα. Στην φωτό , στα αριστερά μου ο αδελφικός φίλος μου ,ναυτιλιακός πράκτορας ,Ακης Μπρέστας και στα δεξία ο Αντιπεριφερειάρχης Ηπείρου για θέματα υγείας , φαρμακοποιός, Νικόλας Κάτσιος.Συγχαρητήρια στους διοργανωτές!!!
Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013
Ηγουμενίτσα 30 Νοεμβρίου 2013.
Ηγουμενίτσα 30 Νοεμβρίου 2013. Ειχα την τιμή να παραστώ σε γευμα με τιμώμενο πρόσωπο τον Θεσπρωτό ,Βύρωνα Πολύδωρα. Καταπληκτική εκδήλωση , μοναδικός ο Βύρωνας !! Θα εχουμε την ευκαιρία να σχολιάσουμε περισσότερα , σύντομα. Στην φωτό , στα αριστερά μου ο αδελφικός φίλος μου ,ναυτιλιακός πράκτορας ,Ακης Μπρέστας και στα δεξία ο Αντιπεριφερειάρχης Ηπείρου για θέματα υγείας , φαρμακοποιός, Νικόλας Κάτσιος.Συγχαρητήρια στους διοργανωτές!!!
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013
ΠΛΑΤΑΡΙΑ
Kαταπράσινη και πανέμορφη η Πλατάρια, υπόσχεται στους επισκέπτες της αμέτρητες στιγμές απόλαυσης.
Σμαραγδένια νερά , μοναδικά ηλιοβασιλέματα, χρυσαφένιες αμμουδιές , μαγευτικοί όρμοι , ασημοπράσινες πλαγιές κατάφυτες με ελαιόδεντρα.
Αυτή είναι η Πλαταριά , το κοσμοπολίτικο χωρίο που σας προσκαλέι να ανακαλύψετε τις ομορφιές του
Η Πλαταριά είναι ένας τουριστικός προορισμός για όλους , νέους ζευγάρια , οικογένειες φυσιολάτρες .
Είναι πολλοί εκείνοι που επισκέπτονται την Πλαταριά επί σειρά ετών. Ο χώρος ασκεί πάνω τους μια ακατανίκητη έλξη στην οποία δεν μπορούν να αντισταθούν.
Επιλέξτε την Πλαταριά για τις διακοπές σας και είναι βέβαιο ότι θα μείνετε μαγεμένοι με τις ομορφιές της
Το χωριό.
Η Πλαταριά Βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου όρμου , ο οποίος γεωγραφικά τοποθετείται μεταξύ των λιμένων Ηγουμενίτσας και Συβότων και διαχωρίζεται από τον όρμο Ηγουμενίτσας, από την χερσόνησο Ληοτριβιά. Στο νοτιοδυτικό όριο του εκτείνεται η βραχονησίδα Ξερονήσι η Ιερονήσι η οποία καταλήγει στο ακρωτήρι Γουρούνι . Το μέγιστο άνοιγμα του κολπου ξεπερνάει τα δυο ναυτικά μίλια ενώ η απόσταση του από τον μυχό είναι περίπου 3,5 ν.μ. Απέναντι βρίσκεται η Λευκίμη της Κερκύρας και λίγο νοτιότερα, οι Παξοί και οι Αντίπαξοι. Στο εσωτερικό του κόλπου τα βάθη είναι μεγάλα , ενώ οι ακτές είναι σχεδόν στο σύνολο τους βραχώδεις.
Προς την ενδοχώρα και στους πρόποδες των βουνών εκτείνεται ο κάμπος της Πλαταριάς έκτασης περίπου πέντε χιλιάδων στρεμμάτων. Η εδαφική επιφάνεια της Πλαταριάς είναι περίπου 13 τετ.χλμ.
Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία, στη θέση της σημερινής Πλαταριάς προϋπήρξε η αρχαία Καλαμίνη ή Καλαμωνία του Στέφανου Βυζάντιου και κατά τον Πτολεμαίο η "Αλμίνη". Ο τόπος αυτός άρχισε να κατοικείται από το 1300 μ.Χ. με την κάθοδο νομάδων από τα γύρω υψώματα και από άλλες περιοχές, οι οποίες παρείχαν προστασία από τους πειρατές. Το 1730 ήταν πια συγκροτημένη χριστιανική κοινότητα, η οποία μάλιστα άντεξε στο βίαιο εξισλαμισμό, τον οποίο επέβαλε σε δεκατρία χωριά της Θεσπρωτίας ο εγκατεστημένος από την Πύλη Οθωμανικής Βείζ Πλαταριάς, Αιγύπτιος στην καταγωγή.
Οσον αφορά την ονομασία της Πλαταριάς και σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παλαιοτέρων αλλά και τοπικών ιστορικών ερευνητών εμφανίζονται δύο εκδοχές: Η πρώτη εκδοχή είναι ότι η Πλαταριά ονομάστηκε έτσι λόγω του «πλάτους» του κάμπου. Η δεύτερη πιθανή εκδοχή είναι ότι η Πλαταριά οφείλει το όνομα της στην ύπαρξη ενός μεγάλου πλατάνου.
Ο πληθυσμός το 1928 ήταν 128 κάτοικοι. Το 1951 είχε 318 κάτοικους Το 1971, 450 ενώ στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 955 κατοίκους . Σήμερα ξεπερνά τους 1.000 μόνιμους κάτοικους ενώ κατά τους θερινούς μήνες ο αριθμός αυξάνεται σημαντικά.
Η Πλαταρία διοικητικά υπήρξε έδρα κοινότητας της άλλοτε επαρχίας Θυάμιδος του νομού Θεσπρωτίας και περιελάμβανε και τα χωριά Βρύση και Σκεπετό . Στην πορεία υπήρξε η έδρα του Δήμου Συβότων ενώ σήμερα ανήκει ως δημοτικό διαμέρισμα στον Δήμο Ηγουμενίτσας.
Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του ‘60 παρατηρήθηκε μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από την Πλαταριά προς την Γερμανία ,το Βέλγιο και την Αμερική γεγονός το οποίο παρά τις πολλές αρνητικές επιπτώσεις του ωφέλησε οικονομικά και πολιτισμικά την περιοχή.
Μετά τον μεγάλο σεισμό του 1980 ο οποίος προκάλεσε σημαντικότατες υλικές ζημιές, οι περισσότεροι κάτοικοι της Πλαταριάς μετακινήθηκαν από τα «ορεινά» σημεία του χωριού και εγκαταστάθηκαν στην παραλία, δημιουργώντας έναν μοντέρνο οικισμό με σύγχρονη ρυμοτομία και καλαισθητες κατασκευές.
Σήμερα η Πλαταριά είναι ένα πολύ γραφικό χωριό, με μαρίνα υποδοχής σκαφών αναψυχής, , κοινόχρηστους χώρους και χώρους πρασίνου οργανωμένες παραλίες και άνετη στάθμευση.
Η ραγδαία τουριστική ανάπτυξη και οι ανάγκες για τη φιλοξενία των επισκεπτών , είχαν ως αποτέλεσμα την δημιουργία πολλών και σύγχρονων ενοικιαζόμενων δωματίων , ξενοδοχείων , εστιατορίων και καφέ που προσφέρουν χαλάρωση και ηρεμία γι αυτούς που αποζητούν ήσυχες διακοπές.
Oι οργανωμένες και πεντακάθαρες παραλίες της καθώς και οι σύγχρονες υποδομές την έχουν ανεβάσει στην προτίμηση των ελλήνων αλλά και ευρωπαίων τουριστών.
Στην ευρύτερη περιοχή, υπάρχουν πολλά όμορφα μέρη και αξιοθέατα που αξίζει να επισκεφθείτε. Η Πλαταριά μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο και για μια διαδρομή στα Ιστορικά και φυσικά μνημεία της Ηπείρου.
Γιάννης Στάθης
Βιβλιογραφία ,
www.platariotika.gr
Eγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΥ
Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ
Εκδόσεις Δομή , Νομός Θεσπρωτίας , Ήπειρος
Ήπειρος, πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός Explorer
DK Eyewitness Travel, Greece Athens and the Mainland
National Geographic Traveler ΗΠΕΙΡΟΣ
Ιστορικοί Περίπατοι ανά τη Θεσπρωτία , Θεσνικη 1976 Σ. Μουσελιμη
Αρχαιότητες της Θεσπρωτίας , Ιωάννινα , Σ. Μουσελιμη
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013
Οι εκκλησίες της Πλαταριάς
"για ποιόν χτυπάει η καμπάνα ;". Γιάννης
Στάθης , Πάτερ Θεοχάρης
Γράφει ο Γιάννης Στάθης
Η ορθοδοξία είναι
αναμφισβήτητα το στοιχείο το οποίο εδώ
και τόσα χρόνια έχει καταφέρει να κρατήσει σε συνοχή ολόκληρο το έθνος μας και
να διατηρήσει τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμά μας. Οι κάτοικοι της Πλαταριάς είναι βαθιά θρησκευόμενοι
άνθρωποι σε κάθε έκφραση της καθημερινής
τους ζωής. Την απόδειξη του ισχυρισμού
αυτού την παρέχει το ίδιο το χωριό το οποίο είναι γεμάτο από εκκλησίες χτισμένες από τους ίδιους τους
χωριανούς. Οι μεγάλες γιορτές της ορθοδοξίας ,οι στενά συνδεδεμένες με την
πίστη ,τιμώνται με ξεχωριστή μεγαλοπρέπεια και τα πατροπαράδοτα έθιμα
διατηρούνται αλώβητα από το πέρασμα του χρόνου.
Η ενορία της Πλαταριάς ονομάζεται
ενορία Παμμεγίστων Ταξιαρχών και αποτελείται από τρεις ναούς . Τον Καθεδρικό ναό
των Αγίων Ταξιαρχών , Τον ιερό ναό του Αγίου Βασιλείου και τέλος τον ναό της Αγίας
Παρασκευής.
Άγιοι Ταξιάρχες .
Ο ναός των Αγίων Ταξιαρχών βρίσκεται
στο ορεινό τμήμα της Πλαταρίας και μέχρι την κάθοδο των χωριανών στην παραθαλάσσια
περιοχή, αποτέλεσε την βασική εκκλησία , το κέντρο της θρησκευτικής και
κοινωνικής ζωής για αιώνες.
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφορίας
αρχαιοτήτων Ιωαννίνων εκτιμάται ότι η Εκκλησία κατασκευάστηκε το 1600. Έκτοτε δεν σταμάτησε να λειτουργεί ποτέ. Το 1800 περίπου λεηλατήθηκε και κάηκε από
τους Τούρκους . Ανακαινίστηκε από τους
χωριανούς και συνέχισε την λειτουργία της έως το 1979, όπου υπέστη σημαντικές
δομικές ζημιές από το μεγάλο σεισμό.
Ανακαινίστηκε πλήρως το 2010 όπου και πήρε τη σημερινή τελική της
μορφή. Μέσα στην Εκκλησία σώζονται
μοναδικές αγιογραφίες οι οποίες χρονολογούνται από το 1600. Στον περίβολο του Ναού των Αγίων Ταξιαρχών
βρίσκεται το παλιό νεκροταφείο του χωριού.
Ναός Αγίου Βασιλείου
Ο Άγιος Βασίλειος βρίσκεται στο κέντρο
του χωριού . Είναι μια πανέμορφη εκκλησία χτισμένη με κόκκινη πέτρα . Είναι πλέον
το κέντρο της θρησκευτικής ζωής της περιοχής.
Οι εργασίες για την κατασκευή του
Ναού του Αγίου Βασιλείου ξεκίνησαν στις αρχές του 1960 και ολοκληρώθηκαν το
1964. Ο σημερινός ναός αντικατέστησε τον παλαιότερο ο οποίος βρισκόταν σχεδόν
στο ίδιο σημείο και κατεδαφίστηκε με στόχο την ανέγερση του καινούριου. Με δεδομένο ότι δεν υπήρχε δυνατότητα
χρηματοδότησης εκείνη την εποχή η εκσκαφή των θεμελίων πραγματοποιήθηκε με
προσωπική εργασία των Πλαταριωτών . Κάθε
οικογένεια έλαβε μέρος στις εργασίες με ένα άτομο αφιλοκερδώς. Οι ημέρες εργασίας ορίζονταν ανάλογα με τα
άτομα που είχε μετά από απόφαση του εκκλησιαστικού συμβουλίου.* Σήμερα ο ναός του Αγίου Βασιλείου αποτελεί
τον βασικό Ναό της περιοχής λόγω της
μετατόπισης του πληθυσμού στα πεδινά. Ο
Ναός ανακαινίστηκε προ πενταετίας .
Ναός Αγίας Παρασκευής.
Αριστερά του δρόμου προς
Ηγουμενίτσα, και σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από την Πλαταριά, βρίσκεται το
εξωκλήσι της Αγ. Παρασκευής. Κοντά στον σημερινό Ναό σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες
πληροφορίες στην υστεροβυζαντινή εποχή (Ενετοκρατία)
σε κοντινή θέση βρίσκονταν Μοναστήρι.
Σήμερα μπορεί κανείς με δυσκολία να δει τα ερείπια της παλαιάς Εκκλησίας και
ένας από τους βασικούς στόχους της
τοπικής Εκκλησίας είναι η ανάδειξή τους.
Η σημερινή Εκκλησία κατασκευάστηκε από τον
εργολάβο μηχανικό Χριστόφορο Παπαδόπουλο και λειτούργησε για πρώτη φορά στις
24/07/1966. Ο Παπαδόπουλος είχε αναλάβει
την διάνοιξη και κατασκευή του οδικού δικτύου της περιοχής. Σε ένα δρομολόγιο με φορτηγό της εταιρίας του
γεμάτο εργάτες το οποίο οδηγούσε ο ίδιος, συνέβη ατύχημα. Πλησίον του σημείου που βρίσκεται σήμερα ο
Ναός έχασε τον έλεγχο του οχήματος και έπεσε στον γκρεμό. Σύμφωνα με μαρτυρία του ιδίου κατά την ώρα
της πτώσης εμφανίστηκε μία γυναικεία μορφή η οποία του είπε «Μη φοβάσαι! Δεν θα
πάθετε τίποτα! Έχεις εμένα μαζί σου».
Πράγματι, δεν έπαθε κανείς τίποτα και ο Παπαδόπουλος επισκέφθηκε την
Πλαταριά ρωτώντας τι υπήρχε εκεί προσπαθώντας να δώσει μια εξήγηση σε αυτό που
του συνέβη. Ανακάλυψε ότι στο σημείο του
ατυχήματος υπήρχαν τα ερείπια του αρχαίου Ναού της Αγίας Παρασκευής και προς
τιμήν της προχώρησε στην κατασκευή της σημερινής Εκκλησίας. Η Εκκλησία, το 2006 ανακαινίστηκε πλήρως και
απέκτησε πλέον και περιουσιακή
υπόσταση. Εκατοντάδες γάμοι και
βαφτίσεις από Έλληνες και αλλοδαπούς ορθοδόξους τελούνται στον Ναό κάθε
χρόνο. Αποτελεί σημείο αναφοράς για την
Πλαταριά. Ο Εορτασμός της Αγίας
Παρασκευής γίνεται στις 26 Ιουλίου κάθε χρόνο με την διεξαγωγή μεγάλου
πανηγυριού στο κέντρο του χωριού. Τα παλαιότερα χρόνια το πανηγύρι γινόταν στον
προαύλιο χώρο του ναού της Αγίας Παρασκευής.
Τα τελευταία χρόνια σε συνεργασία με τον εκπολιτιστικό σύλλογο ,
μεταφέρεται στα πλαίσια του εορτασμού η εικόνα της Αγίας Παρασκευής δια
θαλάσσης με καΐκι, από την Εκκλησία στο λιμάνι του χωρίου όπου ακολουθεί λιτανεία και οι τιμές που αρμόζουν
στην Αγία.
Λόγω της πανέμορφης τοποθεσίας
και της εύκολης πρόσβασης, αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς επισκέπτες.
Στην οδυνηρή αὐτή
οικονομική κρίση, η ενορία της Πλαταριάς δεν έχει
παραμείνει απαθής . Το αντίθετο μάλιστα.
Σήμερα επιτελεί πολύ σημαντικό κοινωνικό έργο πραγματοποιώντας συσσίτια και
άλλες κοινωνικού χαρακτήρα δραστηριότητες.
Ο Ιερέας του χωριού σήμερα είναι
ο Πάτερ, Θεοχάρης Νικολάου. Γεννήθηκε
στην Πλαταριά το 1965. Είναι παντρεμένος
και έχει δύο παιδιά, τον Νίκο και την Ευθαλία.
Υπήρξε για αρκετά χρόνια επιχειρηματίας στην Πλαταριά . Αποφοίτησε από την Ιερατική σχολή Φλώρινας, χειροτονήθηκε Διάκος το 2001 και έγινε Ιερέας το 2002.
Σαφώς και δεν
θα μπορούσαν να καλυφθούν τέσσερις αιώνες συνολικής ιστορίας των εκκλησιών της
Πλαταριάς μέσα σε λίγες λέξεις . Θα ήταν αδύνατο . Ωστόσο σε προσωπικό ταπεινό
επίπεδο , έχοντας ζήσει αρκετές σημαντικές προσωπικές και οικογενειακές στιγμές
, θεώρησα ότι πρέπει να κάνω αυτήν την προσπάθεια με όσες παραλείψεις και όσα λάθη
μπορεί να κάνει κανείς όταν προσπαθεί να συμπυκνώσει ιστορία αιώνων..
Ευχαριστώ από βάθους καρδιάς τον
εξαιρετικό φίλο ,Πάτερ Θεοχάρη για τον χρόνο αλλά και για την ευγένεια να με
βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια. Και είναι φυσικά μόνον η αρχή.
*Επίσης θα ήθελα να αναφέρω και
μια σημαντική πηγή ιστορικών πληροφοριών, το πληρέστατο βιβλίο του Χρήστου
Ευαγγέλου με θέμα « Ιερείς που υπηρέτησαν στην ενορία Ταξιαρχών Γαβριήλ και
Μιχαήλ Πλαταριάς» . Διαβάζοντας το , πραγματικά νιώθεις ότι ταξιδεύεις στην
ιστορία της Πλαταριάς μας.
Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013
Οικονομική κρίση και Ελληνική οικονομία . Προτάσεις οικονομικής πολιτικής . Γράφει ο Γιάννης Στάθης *
Οικονομική κρίση και Ελληνική οικονομία . Προτάσεις οικονομικής πολιτικής .
Γράφει ο Γιάννης Στάθης *
Η παγκόσμια οικονομική κρίση η οποία ξεκίνησε το 2008 ,
κάθε άλλο παρά έχει λήξει και προφανώς
δεν έχουμε δει ακόμη τα
χειρότερα. Η κατάρρευση του πελατειακού κράτους και το σπάσιμο της ελληνικής
φούσκας η οποία μεγάλωνε με αλόγιστο
δανεισμό, δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς να φτωχύνει απότομα η χώρα, όταν
ξέσπασε η διεθνής κρίση. Η βίαιη εσωτερική υποτίμηση έγινε μοιραία και
αναπόφευκτη. Το σημαντικότερο θέμα ήταν, αν η κατανομή του κόστους θα γινόταν
με κοινωνική δικαιοσύνη και αναπτυξιακή προοπτική ή με την καταστροφή των
εισοδημάτων ενός μέρους του λαού - κυρίως με τη μαζική ανεργία. Το πολιτικό
σύστημα δεν τόλμησε να πει την αλήθεια. Και δυστυχώς άφησε τα πράγματα να
εξελιχθούν με σκληρότητα σε βάρος των ασθενέστερων.
Οσον αφορά το διεθνές περιβάλλον ,δυστυχώς έχουν ολοσχερώς αλλάξει αυτά που κανείς θα ανέμενε από τις εκλεγμένες
κυβερνήσεις και από τις μη εκλεγμένες κεντρικές τράπεζες. Οι κυβερνήσεις έχουν
αποτύχει και εξακολουθούν να αποτυγχάνουν στο να ορίσουν και να εφαρμόσουν τη
σωστή δημοσιονομική πολιτική. Οι κεντρικές τράπεζες επωμίζονται νέες ευθύνες σε
μεγάλο βαθμό και όχι με ιδιαίτερη επιτυχία, επειδή οι κυβερνήσεις έχουν
αποποιηθεί τις δικές τους.
Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις μάλλον δεν προοιονοίζονται καλές. Ο οικονομικός κόσμος
έχει συνηθίσει να αντιλαμβάνετε τη
νομισματική πολιτική ως τεχνικό θέμα και τη δημοσιονομική ως άκρως πολιτικό.
Στην Ελληνική πραγματικότητα, η νέα ,τρικομματική κυβέρνηση,
είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει τις διαπραγματευτικές σχέσεις
με τους εταίρους μας, και θα δρομολογήσει, τις πρώτες αποφάσεις που υλοποιούν
τις δεσμεύσεις αυτές. Ασφαλώς καταλυτική προϋπόθεση για την επιτυχία αυτών των
νέων πολιτικών είναι η κατανόηση η
συναίνεση και η στηριξη από ολόκληρη την
Ελληνική κοινωνία.
Κατά την αποψή μου, η κεντρική πολιτική αυτή, προκειμένου να
είναι αποτελεσματική θα πρέπει να
επικεντρωθεί σε πεντε βασικούς άξονες:
ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ
Η σταθεροποίηση
πρέπει να επικεντρωθεί στον χρηματοπιστωτικο τομέα. Πυρήνας της προσπάθειας
πρέπει να είναι η αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα ο
οποίος είναι και ο πυρήνας της αναπτυξιακής δυναμικής μιας οικονομίας. Στο
πλαίσιο αυτό επείγει η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, και η διασφάλιση της
ρευστότητας του Τραπεζικού συστήματος έτσι ώστε να αποκατασταθεί μια
στοιχειώδης χρηματοδότηση της παραγωγικής οικονομίας. Όμως η αναδιάρθρωση του
χρέους η οποία προέκυψε από την απόφαση
της 26ης Οκτωβρίου, πρέπει να συνοδευτεί από μια αξιόπιστη πολιτική μείωσης του
ελλείμματος και σύγκλισης προς τους στόχους που έχουν αναληφθεί από το
Μνημόνιο. Εάν σε μια μεσοπρόθεσμη βάση διετίας δεν επιτευχθεί σύγκλιση προς τον
επιθυμητό στόχο του ελλείμματος 3%, η δυνατότητα να καταστεί το ελληνικό χρέος
βιώσιμο μετατρέπεται σε εφιάλτη.
Ο απώτερος στόχος της προσπάθειας για μείωση του ελλείμματος
είναι ασφαλώς η δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων, μέσα από τα οποία και μόνο
θα επιτευχθεί η αποτελεσματική εξυπηρέτηση του χρέους. Προς την κατεύθυνση αυτή
κορυφαία είναι η σημασία της προσπάθειας για περιορισμό της φοροδιαφυγής. Η
αποτελεσματικότητα στην περιστολή της φοροδιαφυγής θα μειώσει την καταφυγή σε
φορολόγηση, φορέων της οικονομίας των οποίων η φοροδοτική ικανότητα έχει προ
πολλού εξαντληθεί. Τα περιθώρια πραγματικής ποσοτικής απόδοσης κάθε σωρευτικής
φορολόγησης είναι περιορισμένα και για το λόγο αυτό η επιπρόσθετη φορολόγηση
των εισοδημάτων θα πρέπει να αποφευχθεί. Πρωταρχικός καθίσταται ο στόχος της μείωσης μέσα στην
επόμενη χρήση του ελλείμματος του στόχου στο 7%. Η επίτευξη αυτού του στόχου θα
αλλάξει άμεσα και αποφασιστικά την διεθνή εικόνα που έχει η διεθνής οικονομική
κοινότητα και οι εταίροι μας και θα τους ενθαρρύνει να προχωρήσουν σε περαιτέρω
ανακουφιστικά μέτρα τα οποία θα
διευκολύνουν τη διαχείριση του χρέους. Επιπλέον θα αποδείξει κατηγορηματικά ότι
η χώρα μας υπάρχει, λειτουργεί, είναι ζωντανή διότι πράγματι υπάρχει πολιτική
και κοινωνική βούληση για να εξέλθει από την κρίση.
ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ
ΚΡΑΤΟΥΣ
Προτεραιότητα της νεας κυβέρνησης θα πρέπει να είναι ένα
σχέδιο περιορισμού του Κράτους .Σημαντικοί
παράμετροι στην προσπάθεια αυτή πρέπει να είναι ο ακριβής προσδιορισμός
του κόστους λειτουργίας του στενού
δημόσιου τομέα, καθώς και η βαθιά τομή στη λειτουργία κοστοβόρων υπουργείων
, παράλληλα με εισηγήσεις αναδιοργάνωσης
των τομέων που επιβαρύνουν συνολικά τον προϋπολογισμό του Κράτους.
Το μήνυμα το οποίο πρέπει να προκύψει από το Σχέδιο αυτό
είναι ότι δεν θα χρειαστούν άλλοι φόροι για τη μείωση του ελλείμματος αλλά ότι
ο συγκεκριμένος στόχος θα επιτευχθεί με την έμφαση στον περιορισμό του κόστους
του Κράτους και της μεγιστοποίησης της αποδοτικότητας του.
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Η ανταγωνιστικότητα αποτελεί τη βάση για την ουσιαστική
εθνική ανάπτυξη και συνεπώς την οριστική λύση στο ζήτημα της επίλυσης του
χρέους.
Βασικοί πυλώνες του
εγχειρήματος κατά την αποψή μας είναι:
Προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Είναι προφανές ότι το εγχείρημα έχει καταστεί δυσχερέστατο
λόγω της τεράστιας χρηματιστηριακής υποτίμησης η και συνεπώς προκύπτουν ευλόγως
μεγάλα ζητήματα πολιτικής και ηθικής τάξεως στη δημόσια διαχείριση. Είναι όμως
απαραίτητο να γίνουν προτάσεις ,σχετικά με τους προσφορότερους τρόπους
ιδιωτικοποίησης του real estate και των άλλων κρατικών εταιρειών οι οποίες
παρουσιάζουν σημαντικό εμπορικό ενδιαφέρον. Για το σκοπό αυτό πρέπει να
ολοκληρωθούν στο συντομότερο δυνατό χρόνο 2 - 3 ιδιωτικοποιήσεις 'σημαίες', και
να συνταχθεί ένα ξεχωριστό πρόγραμμα στρατηγικής ιδιωτικοποιήσεων για τον τομέα
του real estate( ακίνητης περιουσίας) ο οποίος παρέχει αναμφισβήτητα περισσότερες ευκαιρίες για δημιουργία δημοσιονομικών εσόδων. Ο χρόνος και η
αποτελεσματικότητα της υλοποίησης αποτελούν το κλειδί επιτυχίας στην όλη
προσπάθεια. Να σημειώθεί πως νευραλγική σημασία για την οικονομία της χώρας
είναι η εξασφάλιση πόρων από το κόστος του δημοσίου για την ενίσχυση της
ιδιωτικής οικονομίας. Για κάθε μία θέση εργασίας που "σώζεται" στο
δημόσιο χάνονται περίπου τρείς στον ιδιωτικό τομέα. Ουδείς όμως δείχνει να
νοιάζεται για τον κόσμο που μένει άνεργος στον ιδιωτικό τομέα.
Ένα κρίσιμο θέμα για την μεταρύθμιση της ελληνικής
οικονομίας είναι χωρίς αμφιβολία η απελευθέρωση των αγορών. Θα πρέπει να
αναληφθούν ταχύτατα πρωτοβουλίες και να ορισθεί
το νομικό πλαίσιο προκειμένου να απελευθερωθούν το ταχύτερο μονοπωλιακές
αγορές, να απελευθερωθεί η δυνατότητα αδειών λειτουργίας σε νέους οικονομικούς παίκτες. Επίσης τεράστιες δυνατότητες
ευεργετικών οικονομικών και όχι μόνο, αποτελεσμάτων εμπεριέχονται στην
απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας (ιδιαίτερα στον τομέα της παραγωγής).
Η ολοκλήρωση του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων είναι
επίσης ένα κορυφαίο ζήτημα για την βελτίωση του οικονομικού κλίματος . Τα
κλειστά επαγγέλματα , νοθεύουν τον ανταγωνισμό και υπονομεύουν τη σοβαρότητα
της προσπάθειας για την ανάπτυξη μιας υγιούς και ανταγωνιστικής οικονομίας. Ωστόσο το ανοιγμα των κλειστών
επαγγελμάτων θα πρέπει να υλοποηθεί με οικονομικούς και κοινωνικούς όρους και
σε καμμία περιπτωση με πολιτικά κριτήρια γιατι προφανως θα οδηγηθούμε στο ιδιο
τερατώδες μόρφωμα του σήμερα.
Τόσο το Μνημόνιο και Μεσοπρόθεσμο όσο και ο τρόπος με τον
οποίο επιχείρησε να το εφαρμόσει η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν πλήρως
λανθασμένος και φυσικά αποτυχημένος . Στηρίχθηκε αποκλειστικά σε ισοπεδωτικές μειώσεις εισοδημάτων και
συντριπτικές αυξήσεις της φορολογίας. Η πολιτική αυτή είχε ως αποτέλεσμα την μεγιστοποίηση της ύφεσης και την εξάλειψη οποιασδήποτε
αναπτυξιακής προσδοκίας. Η κατάσταση αυτή είναι σαφές ότι δυσκολεύει
περισσότερο την αποτελεσματικότητα των οποιοδήποτε δημοσιονομικών μέτρων.
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Παράλληλα με τους παραπάνω
άξονες, πρέπει να αντιμετωπισθούν και θέματα τα οποία αφορούν όλο το
φάσμα λειτουργίας του Ελληνικού Κράτους με έμφαση στο διοικητικό &
τεχνολογικό εκσυγχρονισμό. Σε αυτή την περιοχή δράσης, ανήκει επίσης ο
μετασχηματισμός του δημόσιου τομέα σε αποδοτικό κομμάτι παροχής ανταγωνιστικού
κόστους υπηρεσιών,προς τον ιδιωτικό τομέα. Η επιτάχυνση μιας διαδικασίας,
απορύθμισης (deregulation) θα βοηθήσει ώστε το κράτος να μετατραπεί σε ένα
αποδοτικό μηχανισμό. Η επιθυμητή ανταποδοτικότητα στη λειτουργία του Κράτους θα
επιδράσει και θα διαχυθεί άμεσα στο
σύνολο της ελληνικής οικονομίας;. Η επιτάχυνση της απορύθμισης, στόχος της
οποία πρέπει να είναι η άμεση άρση των αντικινήτρων που μέχρι σήμερα επικρατούν
ώστε να απελευθερωθούν οι επιθυμητές δυνάμεις που θα οδηγήσουν στην
επιδιωκόμενη ανάπτυξη.
Ο τρόπος αυτός προώθησης πολιτικών διευκολύνει την κυβέρνηση
να απαγκιστρωθεί από την γενικότερη παλαιοσυντηρητική της εικόνα, να αφαιρέσει
επιχειρήματα από την αντιπολίτευση που στηρίζεται σε συμβατικές ξεπερασμένες
αριστερές λογικές και να δώσει όραμα σε ένα κόσμο που αισθάνεται παγιδευμένος
σε μιά αδιέξοδη πολιτικο-οικονομική πορεία.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Μέσα στη συνολική γενναία προσπάθεια της εθνικής οικονομικής
ανασυγκρότησης το κοινωνικό σκέλος δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Είναι απαραίτητο
να αναπτύχθούν ποιοτικές παρεμβάσεις στη λειτουργία του Κράτους, οι οποίες θα
αντισταθμίσουν την έλλειψη οικονομικών πόρων για όσο διάστημα αυτή θα διαρκεί η
κρίση. Είναι απαραίτητο να αναβαθμιστεί η ποιότητα υπηρεσιών σε κάποιους
βασικούς τομείς οι οποίοι αγγίζουν ευρύτατα την ελληνική κοινωνία, κατ' εξοχήν Παιδεία και Υγεία, ώστε να αντισταθμιστεί με
τον οικονομικότερο δυνατό τρόπο η περιορισμένη διαθεσιμότητα των πόρων. Η
αποτελεσματική εξυπηρέτηση των προηγούμενων στόχων από την κυβέρνηση είναι
σίγουρο ότι θα συμβάλλει στην επανάκτηση της αξιοπιστίας της Ελλάδας και στην
δρομολόγηση της αναπτυξιακής διαδικασίας. Στην προσπάθεια αυτή πρέπει να
επιστρατευθούν οι ικανότερες δυνάμεις που διαθέτει το ελληνικό έθνος και να
επικρατήσει η αξιοκρατία στην επιλογή προσωπικού. Η Ελλάδα έχει σήμερα απωλέσει
τρία πολύτιμα χρόνια. Ο χρόνος ανάταξης
της ελληνικής οικονομίας και εξόδου από τους κινδύνους που αντιμετώπιζε μέχρι
χθες έχει επικίνδυνα συρικνωθεί .
Πρέπει άμεσα να
αλλάξει το μίγμα της πολιτικής και να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις με
ταχύτατους ρυθμούς. Ο πυρήνας της πολιτικής του οποίου καλείται να υλοποιήσει η
Ελληνική κυβέρνηση , τώρα και στο μέλλον , πρέπει να είναι οι διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν τις
δομικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της και
δημιουργούν τις βάσεις για μια ανάπτυξη που δεν θα στηρίζεται στο δανεισμό και
την κατανάλωση, αλλά στην παραγωγή ποιοτικών και ανταγωνιστικών προϊόντων και
υπηρεσιών. Η προσπάθεια αυτή η οποία βαρύνει σήμερα τη νέα κυβέρνηση πρέπει να
στηριχθεί στη συσπείρωση των αρίστων
ώστε με τον τρόπο αυτό να υπάρχει μια συνολική, ποιοτική διαφοροποίηση
στην κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας ώστε με τον τρόπο αυτό να υπάρξει ριζική
αλλαγή στα κριτήρια των ποιοτικών επιλογών.
*Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα ομιλίας του Γιάννη
Στάθη σε ανώτατα στελέχη επιχειρήσεων. Ο
Γιάννης Στάθης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων, Πρόεδρος της Hellas Investments Group LLC και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου
Οικονομικών Διευθυντών.
Δημοσιευθηκε στην εφημεριδα Διαβούλευση και στον ηλεκτρονικό
οικονομικό περιοδικό Bizhelp365.com
Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013
Τουρισμός : Δεν αρκεί ο ήλιος και η θάλασσα ... Η πιο σημαντική τουριστική επένδυση για την Ελλάδα είναι , εμείς οι ίδιοι οι έλληνες πολίτες να αγαπήσουμε και να σεβαστούμε την χώρα μας.
Τουρισμός : Δεν αρκεί ο ήλιος και η θάλασσα ... Η πιο σημαντική τουριστική επένδυση για την Ελλάδα είναι , εμείς οι ίδιοι οι έλληνες πολίτες να αγαπήσουμε και να σεβαστούμε την χώρα μας.
Γράφει ο Γιάννης Στάθης
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στον τύπο, η Ελλάδα φαίνεται να επιστρέφει στην κορυφή των επιλογών των τουριστών, οι οποίοι τον προηγούμενο χρόνο την είχαν αποφύγει λόγω του φόβου που προκαλούσε η αβεβαιότητα. Και παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση συνεχίζει να μαστίζει την ελληνική κοινωνία, οι τουρίστες πλέον αισθάνονται ασφαλείς να επισκεφθούν τη χώρα μας. Με τον κίνδυνο της εξόδου από το ευρώ να έχει απομακρυνθεί αισθητά – αν όχι εντελώς – και με το φάκελλο «ασφάλεια» να αντιμετωπίζεται πλέον με επιτυχία, η Ελλάδα επανέρχεται ως μαγευτικός τουριστικός προορισμός, κερδίζοντας επισκέπτες που τα προηγούμενα χρόνια προτίμησαν – λόγω τιμών – την Ισπανία ή την Τουρκία.*
Ο τουρισμός αποτελεί τον κύριο πυλώνα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, συνεισφέροντας αποφασιστικά στο ΑΕΠ και την αύξηση της απασχόλησης. Η επείγουσα υιοθέτηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου προσανατολισμένου σε μεγαλύτερη εξωστρέφεια, με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης της χώρας, πρέπει να ρίχνει βαρύτητα στη συνιστώσα του τουρισμού.
Το νέο μοντέλο ανάπτυξης για τον τουρισμό πρέπει να λαμβάνει υπόψη και – κυρίως - να αναπτύσσει περισσότερο το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας που είναι ο τουρισμός. Αυτό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με την αξιοποίηση του ήλιου και της θάλασσας. Το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι ο συνδυασμός των μεγάλων εναλλαγών τοπίου- φυσικού και πολιτιστικού – με κυρίαρχες παντού τις ιστορικές παραδόσεις μας σε όλες τις περιόδους.
Στην εποχή μας όμως όπου ο ανταγωνισμός αυξάνεται αλματωδώς, ολοένα και περισσότερες χώρες προσπαθούν εισέρχονται στη διεθνή τουριστική αγορά προσπαθώντας να προσελκύσουν τουρίστες, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η ανάπτυξη όχι μόνο του κλασικού τουριστικού μοντέλου αλλά και νέων μορφών τουρισμού που θα κεφαλαιοποιούν τον συνδυασμό «ήλιος και θάλασσα» αλλά θα προσφέρουν και κάτι παραπάνω από αυτό. Αν στο προσφερόμενο τουριστικό προϊόν δεν προστεθούν ιδιαίτερα στοιχεία τότε θα είναι πολύ εύκολο η Ελλάδα να χάσει την πρωτοκαθεδρία που με πολύ κόπο φαίνεται να ξανααποκτά στη διεθνή τουριστική σκηνή. Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου στις ασιατικές χώρες, σε συνδυασμό με τη μείωση του κόστους στις μεταφορές λόγω του ανταγωνισμού και της απελευθέρωσης των σχετικών υπηρεσιών.
Σε αυτό το πλαίσιο των διεθνών τάσεων για την προσφορά και ζήτηση των τουριστικών υπηρεσιών, θεωρούμε ότι είναι απαραίτητη η ποιοτική διαφοροποίηση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, με αξιοποίηση όλων των φυσικών και πολιτιστικών πλεονεκτημάτων της.
Αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, ο τουρισμός με τη σειρά του θα δώσει λύσεις σε μια σειρά προβλημάτων της εποχής μας, δημιουργώντας μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες και νέες θέσεις εργασίας, και άρα σημαντική αύξηση του ΑΕΠ και αποτελεσματική καταπολέμηση της ανεργίας.
Είναι προφανές ότι η επιτυχής και βιώσιμη ανάπτυξη ενός νέου ελληνικού τουριστικού προϊόντος συναρτάται με τη συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση όλων των εμπλεκόμενων στον τουριστικό κλάδο. Η παροχή εξειδικευμένων τουριστικών υπηρεσιών σε ειδικές κατηγορίες τουριστών, π.χ. τους τουρίστες της τρίτης ηλικίας, που είναι και οι εύρωστοι οικονομικά, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα επιτυχίας στο παραπάνω μοντέλο.
Ευρύτερα η ανάπτυξη του τουρισμού απαιτεί σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία του διοικητικού μηχανισμού αλλά και στη νοοτροπία των πολιτών. Είναι απαραίτητο να καταπολεμηθεί η λογική του εύκολου και γρήγορου πλουτισμού, της ήσσονος προσπάθειας και της ευκαιριακής απασχόλησης με τον τουρισμό. Μόνο έτσι θα αποτραπεί η περαιτέρω διάθεση ενός τουριστικού προϊόντος χαμηλής ποιότητας και με φθίνοντα έσοδα. Ταυτόχρονα, είναι σημαντική η διασφάλιση του περιβάλλοντος κατά την υλοποίηση τουριστικών υποδομών και επενδύσεων και η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού. Η πιλοτική ανάπτυξη κλάδων όπως ο συνεδριακός και ο αθλητικός τουρισμός είναι μια ασφαλής λύση για βιώσιμη ανάπτυξη των περιφερειών.
Είναι επίσης σημαντική η προστασία και ανάδειξη των παραδοσιακών οικισμών, η διευκόλυνση της κρουαζιέρας και η προστασία των χώρων φυσικού κάλλους. Ταυτόχρονα είναι αναγκαία και η ενίσχυση των σύγχρονων υποδομών στις συγκοινωνίες, στις επικοινωνίες και στις υπηρεσίες υγείας και η ανάγκη ολοκλήρωσης του χωροταξικού σχεδιασμού για τον τουρισμό. Η συγχρηματοδότηση των έργων υποδομής με συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η Αθήνα και ο Πειραιάς ως κατά κύριο λόγο πύλη εισόδου των τουριστών πρέπει να λάβουν ιδιαίτερης προσοχής.
Συγκεφαλαιώνοντας τα παραπάνω, επιγραμματικά σημειώνουμε τα εξής:
Α) Ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να αναλάβει επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που θα αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, θα σέβονται το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά και θα ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα του προϊόντος, αφήνοντας πίσω κοντόφθαλμες πρακτικές που στηρίζονται αποκλειστικά στο βραχυπρόθεσμο κέρδος.
Β) Η πολιτεία -- κι αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο την κεντρική διοίκηση αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση – πρέπει, πρώτον, να επιτύχει την άριστη κατανομή των περιορισμένων δημόσιων πόρων, έτσι ώστε να αναβαθμιστούν οι υποδομές που επηρεάζουν την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος, και, δεύτερον, να συνεχίσει να βελτιώνει το "περιβάλλον" της επιχειρηματικής δραστηριότητας.**
Όπως είπαμε, η πλούσια πολιτιστική κληρονοµιά , οι ήπιες κλιµατολογικές συνθήκες και το φυσικό κάλλος της Ελλάδας έχουν ως αποτέλεσµα η χώρα να συγκαταλέγεται µεταξύ των σηµαντικότερων τουριστικών προορισµών παγκοσµίως. Η περαιτέρω ανάπτυξη του τουρισµού µπορεί να προσφέρει πολλαπλά οφέλη τα οποία διαχέονται σε ολόκληρη την οικονοµία, στηρίζοντας τις παραγωγικές της δοµές και την περιφερειακή ανάπτυξη ιδιαίτερα σε περιοχές της χώρας, όπως τις νησιωτικές, όπου οι αναπτυξιακές προοπτικές είναι µικρότερες. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει την αναγκαιότητα διερεύνησης των διακλαδικών σχέσεων και της συνεισφοράς του τουριστικού τοµέα στην εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα.
Αν επιδιώκουμε πολλαπλά οφέλη από τον τουρισμό, η εμπειρία του επισκέπτη από την έκθεσή του στην ελληνική καθημερινότητα θα πρέπει να είναι μόνο θετική.
H αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος της χώρας μας , δηλαδή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους για την παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και προστιθέμενης αξίας , αξιοποιώντας τις αλλαγές που συμβαίνουν στο παγκόσμιο στερέωμα αποτελεί μια βιώσιμη λύση , η οποία προαπαιτεί εισαγωγή καινοτομιών σε όλη την διαδικασία οργάνωσης και παραγωγής με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η πιο σημαντική τουριστική επένδυση για την Ελλάδα είναι , εμείς οι ίδιοι οι έλληνες πολίτες να αγαπήσουμε και να σεβαστούμε την χώρα μας.
* Καθημερινή της Κυριακής.
** Έκθεση Τράπεζας της Ελλάδος.
Γράφει ο Γιάννης Στάθης
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στον τύπο, η Ελλάδα φαίνεται να επιστρέφει στην κορυφή των επιλογών των τουριστών, οι οποίοι τον προηγούμενο χρόνο την είχαν αποφύγει λόγω του φόβου που προκαλούσε η αβεβαιότητα. Και παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση συνεχίζει να μαστίζει την ελληνική κοινωνία, οι τουρίστες πλέον αισθάνονται ασφαλείς να επισκεφθούν τη χώρα μας. Με τον κίνδυνο της εξόδου από το ευρώ να έχει απομακρυνθεί αισθητά – αν όχι εντελώς – και με το φάκελλο «ασφάλεια» να αντιμετωπίζεται πλέον με επιτυχία, η Ελλάδα επανέρχεται ως μαγευτικός τουριστικός προορισμός, κερδίζοντας επισκέπτες που τα προηγούμενα χρόνια προτίμησαν – λόγω τιμών – την Ισπανία ή την Τουρκία.*
Ο τουρισμός αποτελεί τον κύριο πυλώνα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, συνεισφέροντας αποφασιστικά στο ΑΕΠ και την αύξηση της απασχόλησης. Η επείγουσα υιοθέτηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου προσανατολισμένου σε μεγαλύτερη εξωστρέφεια, με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης της χώρας, πρέπει να ρίχνει βαρύτητα στη συνιστώσα του τουρισμού.
Το νέο μοντέλο ανάπτυξης για τον τουρισμό πρέπει να λαμβάνει υπόψη και – κυρίως - να αναπτύσσει περισσότερο το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας που είναι ο τουρισμός. Αυτό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με την αξιοποίηση του ήλιου και της θάλασσας. Το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι ο συνδυασμός των μεγάλων εναλλαγών τοπίου- φυσικού και πολιτιστικού – με κυρίαρχες παντού τις ιστορικές παραδόσεις μας σε όλες τις περιόδους.
Στην εποχή μας όμως όπου ο ανταγωνισμός αυξάνεται αλματωδώς, ολοένα και περισσότερες χώρες προσπαθούν εισέρχονται στη διεθνή τουριστική αγορά προσπαθώντας να προσελκύσουν τουρίστες, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η ανάπτυξη όχι μόνο του κλασικού τουριστικού μοντέλου αλλά και νέων μορφών τουρισμού που θα κεφαλαιοποιούν τον συνδυασμό «ήλιος και θάλασσα» αλλά θα προσφέρουν και κάτι παραπάνω από αυτό. Αν στο προσφερόμενο τουριστικό προϊόν δεν προστεθούν ιδιαίτερα στοιχεία τότε θα είναι πολύ εύκολο η Ελλάδα να χάσει την πρωτοκαθεδρία που με πολύ κόπο φαίνεται να ξανααποκτά στη διεθνή τουριστική σκηνή. Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου στις ασιατικές χώρες, σε συνδυασμό με τη μείωση του κόστους στις μεταφορές λόγω του ανταγωνισμού και της απελευθέρωσης των σχετικών υπηρεσιών.
Σε αυτό το πλαίσιο των διεθνών τάσεων για την προσφορά και ζήτηση των τουριστικών υπηρεσιών, θεωρούμε ότι είναι απαραίτητη η ποιοτική διαφοροποίηση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, με αξιοποίηση όλων των φυσικών και πολιτιστικών πλεονεκτημάτων της.
Αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, ο τουρισμός με τη σειρά του θα δώσει λύσεις σε μια σειρά προβλημάτων της εποχής μας, δημιουργώντας μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες και νέες θέσεις εργασίας, και άρα σημαντική αύξηση του ΑΕΠ και αποτελεσματική καταπολέμηση της ανεργίας.
Είναι προφανές ότι η επιτυχής και βιώσιμη ανάπτυξη ενός νέου ελληνικού τουριστικού προϊόντος συναρτάται με τη συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση όλων των εμπλεκόμενων στον τουριστικό κλάδο. Η παροχή εξειδικευμένων τουριστικών υπηρεσιών σε ειδικές κατηγορίες τουριστών, π.χ. τους τουρίστες της τρίτης ηλικίας, που είναι και οι εύρωστοι οικονομικά, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα επιτυχίας στο παραπάνω μοντέλο.
Ευρύτερα η ανάπτυξη του τουρισμού απαιτεί σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία του διοικητικού μηχανισμού αλλά και στη νοοτροπία των πολιτών. Είναι απαραίτητο να καταπολεμηθεί η λογική του εύκολου και γρήγορου πλουτισμού, της ήσσονος προσπάθειας και της ευκαιριακής απασχόλησης με τον τουρισμό. Μόνο έτσι θα αποτραπεί η περαιτέρω διάθεση ενός τουριστικού προϊόντος χαμηλής ποιότητας και με φθίνοντα έσοδα. Ταυτόχρονα, είναι σημαντική η διασφάλιση του περιβάλλοντος κατά την υλοποίηση τουριστικών υποδομών και επενδύσεων και η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού. Η πιλοτική ανάπτυξη κλάδων όπως ο συνεδριακός και ο αθλητικός τουρισμός είναι μια ασφαλής λύση για βιώσιμη ανάπτυξη των περιφερειών.
Είναι επίσης σημαντική η προστασία και ανάδειξη των παραδοσιακών οικισμών, η διευκόλυνση της κρουαζιέρας και η προστασία των χώρων φυσικού κάλλους. Ταυτόχρονα είναι αναγκαία και η ενίσχυση των σύγχρονων υποδομών στις συγκοινωνίες, στις επικοινωνίες και στις υπηρεσίες υγείας και η ανάγκη ολοκλήρωσης του χωροταξικού σχεδιασμού για τον τουρισμό. Η συγχρηματοδότηση των έργων υποδομής με συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η Αθήνα και ο Πειραιάς ως κατά κύριο λόγο πύλη εισόδου των τουριστών πρέπει να λάβουν ιδιαίτερης προσοχής.
Συγκεφαλαιώνοντας τα παραπάνω, επιγραμματικά σημειώνουμε τα εξής:
Α) Ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να αναλάβει επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που θα αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, θα σέβονται το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά και θα ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα του προϊόντος, αφήνοντας πίσω κοντόφθαλμες πρακτικές που στηρίζονται αποκλειστικά στο βραχυπρόθεσμο κέρδος.
Β) Η πολιτεία -- κι αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο την κεντρική διοίκηση αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση – πρέπει, πρώτον, να επιτύχει την άριστη κατανομή των περιορισμένων δημόσιων πόρων, έτσι ώστε να αναβαθμιστούν οι υποδομές που επηρεάζουν την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος, και, δεύτερον, να συνεχίσει να βελτιώνει το "περιβάλλον" της επιχειρηματικής δραστηριότητας.**
Όπως είπαμε, η πλούσια πολιτιστική κληρονοµιά , οι ήπιες κλιµατολογικές συνθήκες και το φυσικό κάλλος της Ελλάδας έχουν ως αποτέλεσµα η χώρα να συγκαταλέγεται µεταξύ των σηµαντικότερων τουριστικών προορισµών παγκοσµίως. Η περαιτέρω ανάπτυξη του τουρισµού µπορεί να προσφέρει πολλαπλά οφέλη τα οποία διαχέονται σε ολόκληρη την οικονοµία, στηρίζοντας τις παραγωγικές της δοµές και την περιφερειακή ανάπτυξη ιδιαίτερα σε περιοχές της χώρας, όπως τις νησιωτικές, όπου οι αναπτυξιακές προοπτικές είναι µικρότερες. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει την αναγκαιότητα διερεύνησης των διακλαδικών σχέσεων και της συνεισφοράς του τουριστικού τοµέα στην εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα.
Αν επιδιώκουμε πολλαπλά οφέλη από τον τουρισμό, η εμπειρία του επισκέπτη από την έκθεσή του στην ελληνική καθημερινότητα θα πρέπει να είναι μόνο θετική.
H αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος της χώρας μας , δηλαδή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους για την παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και προστιθέμενης αξίας , αξιοποιώντας τις αλλαγές που συμβαίνουν στο παγκόσμιο στερέωμα αποτελεί μια βιώσιμη λύση , η οποία προαπαιτεί εισαγωγή καινοτομιών σε όλη την διαδικασία οργάνωσης και παραγωγής με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η πιο σημαντική τουριστική επένδυση για την Ελλάδα είναι , εμείς οι ίδιοι οι έλληνες πολίτες να αγαπήσουμε και να σεβαστούμε την χώρα μας.
* Καθημερινή της Κυριακής.
** Έκθεση Τράπεζας της Ελλάδος.
«Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού, είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός ύδατος». Ναύαρχος Κουντουριώτης
Γράφει ο Γιάννης Στάθης
Πρόσφατα η χώρα μας , μέσω του πληρώματος της φρεγάτας ΚΑΝΑΡΗΣ (F 464 )του Πολεμικού Ναυτικού μας , πέτυχε μια σημαντική διάκριση . Και δεν είναι η πρώτη φορά που οι ένοπλες δυνάμεις μας επιτυγχάνουν διεθνείς διακρίσεις.
Σε συνεκπαίδευση που πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου με τη φρεγάτα HMS Montrose (F-236) του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού (Royal Navy) το δικό μας πλοίο άφησε άριστες εντυπώσεις κυριαρχώντας ολοκληρωτικά σε κάθε επιχειρησιακό επίπεδο. .
Ο κυβερνήτης του Αγγλικού ετοιμοπόλεμου πολεμικού πλοίου ,εντυπωσιασμένος δήλωσε ¨ «Ήταν προνόμιο για εμάς, να συνεργαστούμε με τη Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ και να αποδειχθεί , κατηγορηματικά, ότι είμαστε σε θέση να επιχειρήσουμε σε προχωρημένο επίπεδο με το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ειδικά καθώς η Ελλάδα αποτελεί ένα τόσο σημαντικό εταίρο του Ηνωμένου Βασίλειου. Προσβλέπω στην περαιτέρω συνεργασία μαζί τους στο μέλλον. "
Αντιπλοίαρχος James Parkin, Κυβερνήτης HMS Montrose
Με αφορμή την παραπάνω είδηση , η οποία φυσικά πέρασε στα ψηλά , μια και η προβολή ανούσιων δραστηριοτήτων του ανεπαρκούς πολιτικού προσωπικού ,έχει μάλλον καταστεί σημαντικότερη για κάποιους, θα ήθελα με πολύ μεγάλο σεβασμό να κάνω μια αναφορά στο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων , το οποίο δοκιμάζεται και αυτό , όπως όλος ο λαός μας , από την φονική οικονομική κρίση.
Η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις ΄Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας είναι πολύ μεγάλη. Ο Ελληνικός λαός τις θαυμάζει, τις σέβεται και τις εμπιστεύεται.
Αποτελούν το φόβητρο κάθε ενδεχόμενου αντιπάλου, ο οποίος πολύ καλά γνωρίζει ότι θα πληρώσει ακριβά κάθε ένοπλη αναμέτρηση μαζί τους.
Οι ένοπλες δυνάμεις μας , δεν είναι ούτε τα σίδερα, ούτε τα όπλα και οι υπολογιστές. Είναι οι άνθρωποι, το έμψυχο δυναμικό , τα στελέχη και οι στρατευμένοι . Είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός, η αστείρευτη αυτή πηγή έμψυχων και ηθικών δυνάμεων.
«Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού, είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός ύδατος». Έλεγε ο Ναυαρχος Κουντουριώτης
Πιστά προσηλωμένες στις αρχές της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, με την οργάνωσή τους, την υψηλή ενσυνείδητη πειθαρχία του προσωπικού, την άρτια και επίπονη εκπαίδευσή και την ισχυρή συνοχή τους, αποτελούν ίσως την καλύτερα οργανωμένη κοινωνική ομάδα, με τεράστια επιρροή στην Ελληνική κοινωνία και γενικότερα στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας.
Είναι οι καθημερινοί ήρωες , οι οποίοι μας κάνουν υπερήφανους κάθε μέρα.
Άνθρωποι που τα κατορθώματα τους , δεν γίνονται ταινίες .
Καθημερινός ήρωας είναι ο στρατιώτης ο οποίος είναι σκοπός , στην απομακρυσμένη βραχονησίδα.
Ήρωας της διπλανής πόρτας, είναι ο χειριστής του μαχητικού που είναι σε ετοιμότητα στη Μοίρα Αναχαίτισης.
Ήρωας της καθημερινότητας είναι ο Έλληνας ναύτης που περιπολεί αδιάκοπα στο Αιγαίο.
Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις,, παρ όλες τις αντιξοότητες , συνεχίζουν υπερήφανα την πορεία της υπευθυνότητας.
Το Πολεμικό Ναυτικό είναι πάντα έτοιμο και παρά τις δυσκολίες κάνει πάντα αυτό που ξέρει να κάνει καλά : να κυριαρχεί στις θάλασσες !
Με ιδιαίτερη σεμνότητα υποβάλλω, τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Αντιπλοίαρχο Π.Ν. Παναγιώτη Παπαγεωργίου κυβερνήτη της ΦΓ ΚΑΝΑΡΗΣ και το πλήρωμα του για τις εξαιρετικές τους επιδόσεις αλλά και γιατί μας έδωσαν έναν ακόμη λόγο να αισθανθούμε υπερήφανοι για το Πολεμικό Ναυτικό μας.
Στη φωτογραφία : Ανταλλαγή αναμνηστικών μεταξύ του Κυβερνήτη της Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ, Αντιπλοιάρχου Π. Παπαγεωργίου και του Ανθυποπλοιάρχου Chris Poulson.
Παρακάτω παραθέτω σχόλια του Αγγλικού και ελληνικού τύπου για την Ελληνική επιτυχία.
HMS Montrose εναντίον Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ
Τα στελέχη του Βρετανικού Ναυτικού εντυπωσιάστηκαν από την εξαιρετική απόδοση της φρεγάτας ΚΑΝΑΡΗΣ του Πολεμικού Ναυτικού.
Άριστες εντυπώσεις στους Βρετανούς άφησε η φρεγάτα KANAΡΗΣ (F-464) του Πολεμικού Ναυτικού σε συνεκπαίδευση που πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου με τη φρεγάτα HMS Montrose (F-236) του Βασιλικού Ναυτικού (RN). Οι δύο φρεγάτες συνεκπαιδεύτηκαν σε hunter-killer scenario, εκτελώντας πλήθος γυμνασίων όπως μετάδοση σημάτων με όλους τους διαθέσιμους τρόπους, βολές πυροβόλων όπλων και ανίχνευση εχθρικού πλοίου με παθητικά μέσα εντοπισμού. Η διμερής άσκηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Cougar 2013 που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μεσόγειο για την επίδειξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του Βρετανικού Ναυτικού. Η συνεκπαίδευση κορυφώθηκε με την εκτέλεση βολών στη βραχονησίδα ΚΑΡΑΒΙΑ με τη βοήθεια του οργανικού ελικόπτερο Lynx Mark 8, στο οποίο επέβαιναν μέλη της 148ης πυροβολαρχίας του 29ου Συντάγματος Commando Βασιλικού Πυροβολικού που είχαν ως αποστολή την καθοδήγηση/διόρθωση των πυρών. Η Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ εκτέλεσε πρώτη βολές με το πυροβόλο Oto Melara και ολοκλήρωσε το γυμνάσιο χωρίς λάθη, επιδεικνύοντας εξαιρετική ακρίβεια και ταχυβολία. Ακολούθησε η βρετανική φρεγάτα HMS Montrose που ολοκλήρωσε το γυμνάσιο με 60 βολές πυροβόλου Mk8 των 4.5 ιντσών, καταστρέφοντας όλους τους στόχους. Ο Ανθυποπλοίαρχος Chris Poulson που καθ΄όλη τη διάρκεια της συνεκπαίδευσης επέβαινε στην Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ και έτυχε άριστης φιλοξενίας από τους Έλληνες συναδέλφους του, δήλωσε εντυπωσιασμένος από τον επαγγελματισμό αλλά και τη συμπεριφορά όλων στο πλοίο. Είναι ενδιαφέρον να μαθαίνουμε τέτοιες ειδήσεις από τα Δελτία Τύπου ξένων ναυτικών δυνάμεων και όχι από τις δικές μας πηγές, οι οποίες το περνούν στα ψιλά γράμματα. Η προβολή των δραστηριοτήτων των υφυπουργών και υπουργών έχει μάλλον καταστεί σημαντικότερη για κάποιους.
“It has been a great experience to see Montrose operate with the Kanaris, I am especially impressed with the operation of the medium range gun.”
“I was made very welcome by our Greek allies, and was very impressed by the professionalism and attitude of everyone I met on board.
“It brought home to me how similarly our navies work and how much we have in common. It is an experience I will remember for a long time.”
Lieutenant Chris Poulson, SCO of HMS Montrose
“It has been a privilege to work with the HS Kanaris and to prove, unequivocally, that we are able to interoperate at an advanced level with the Hellenic Navy, especially as Greece is such an important partner to the UK. I look forward to further working with them in the future.”
Commander James Parkin, Commanding Officer HMS Montrose
Michalis Kostarakos @Kostarakos
Μπράβο σε Κυβερνήτη και πλήρωμα της Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ για την συνεκπαιδευση με τη HMS MONTROSE.Προβολή ισχύος και αποτροπή.
_http://strategyreports.wordpress.com/2013/09/05/hms-montrose-εναντίον-φγ-καναρησ/#more-48764
_http://www.royalnavy.mod.uk/News-and-Events/Latest-News/2013/August/29/130829-HMS-Montrose-Greek
Πρόσφατα η χώρα μας , μέσω του πληρώματος της φρεγάτας ΚΑΝΑΡΗΣ (F 464 )του Πολεμικού Ναυτικού μας , πέτυχε μια σημαντική διάκριση . Και δεν είναι η πρώτη φορά που οι ένοπλες δυνάμεις μας επιτυγχάνουν διεθνείς διακρίσεις.
Σε συνεκπαίδευση που πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου με τη φρεγάτα HMS Montrose (F-236) του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού (Royal Navy) το δικό μας πλοίο άφησε άριστες εντυπώσεις κυριαρχώντας ολοκληρωτικά σε κάθε επιχειρησιακό επίπεδο. .
Ο κυβερνήτης του Αγγλικού ετοιμοπόλεμου πολεμικού πλοίου ,εντυπωσιασμένος δήλωσε ¨ «Ήταν προνόμιο για εμάς, να συνεργαστούμε με τη Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ και να αποδειχθεί , κατηγορηματικά, ότι είμαστε σε θέση να επιχειρήσουμε σε προχωρημένο επίπεδο με το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ειδικά καθώς η Ελλάδα αποτελεί ένα τόσο σημαντικό εταίρο του Ηνωμένου Βασίλειου. Προσβλέπω στην περαιτέρω συνεργασία μαζί τους στο μέλλον. "
Αντιπλοίαρχος James Parkin, Κυβερνήτης HMS Montrose
Με αφορμή την παραπάνω είδηση , η οποία φυσικά πέρασε στα ψηλά , μια και η προβολή ανούσιων δραστηριοτήτων του ανεπαρκούς πολιτικού προσωπικού ,έχει μάλλον καταστεί σημαντικότερη για κάποιους, θα ήθελα με πολύ μεγάλο σεβασμό να κάνω μια αναφορά στο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων , το οποίο δοκιμάζεται και αυτό , όπως όλος ο λαός μας , από την φονική οικονομική κρίση.
Η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις ΄Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας είναι πολύ μεγάλη. Ο Ελληνικός λαός τις θαυμάζει, τις σέβεται και τις εμπιστεύεται.
Αποτελούν το φόβητρο κάθε ενδεχόμενου αντιπάλου, ο οποίος πολύ καλά γνωρίζει ότι θα πληρώσει ακριβά κάθε ένοπλη αναμέτρηση μαζί τους.
Οι ένοπλες δυνάμεις μας , δεν είναι ούτε τα σίδερα, ούτε τα όπλα και οι υπολογιστές. Είναι οι άνθρωποι, το έμψυχο δυναμικό , τα στελέχη και οι στρατευμένοι . Είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός, η αστείρευτη αυτή πηγή έμψυχων και ηθικών δυνάμεων.
«Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού, είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός ύδατος». Έλεγε ο Ναυαρχος Κουντουριώτης
Πιστά προσηλωμένες στις αρχές της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, με την οργάνωσή τους, την υψηλή ενσυνείδητη πειθαρχία του προσωπικού, την άρτια και επίπονη εκπαίδευσή και την ισχυρή συνοχή τους, αποτελούν ίσως την καλύτερα οργανωμένη κοινωνική ομάδα, με τεράστια επιρροή στην Ελληνική κοινωνία και γενικότερα στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας.
Είναι οι καθημερινοί ήρωες , οι οποίοι μας κάνουν υπερήφανους κάθε μέρα.
Άνθρωποι που τα κατορθώματα τους , δεν γίνονται ταινίες .
Καθημερινός ήρωας είναι ο στρατιώτης ο οποίος είναι σκοπός , στην απομακρυσμένη βραχονησίδα.
Ήρωας της διπλανής πόρτας, είναι ο χειριστής του μαχητικού που είναι σε ετοιμότητα στη Μοίρα Αναχαίτισης.
Ήρωας της καθημερινότητας είναι ο Έλληνας ναύτης που περιπολεί αδιάκοπα στο Αιγαίο.
Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις,, παρ όλες τις αντιξοότητες , συνεχίζουν υπερήφανα την πορεία της υπευθυνότητας.
Το Πολεμικό Ναυτικό είναι πάντα έτοιμο και παρά τις δυσκολίες κάνει πάντα αυτό που ξέρει να κάνει καλά : να κυριαρχεί στις θάλασσες !
Με ιδιαίτερη σεμνότητα υποβάλλω, τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Αντιπλοίαρχο Π.Ν. Παναγιώτη Παπαγεωργίου κυβερνήτη της ΦΓ ΚΑΝΑΡΗΣ και το πλήρωμα του για τις εξαιρετικές τους επιδόσεις αλλά και γιατί μας έδωσαν έναν ακόμη λόγο να αισθανθούμε υπερήφανοι για το Πολεμικό Ναυτικό μας.
Στη φωτογραφία : Ανταλλαγή αναμνηστικών μεταξύ του Κυβερνήτη της Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ, Αντιπλοιάρχου Π. Παπαγεωργίου και του Ανθυποπλοιάρχου Chris Poulson.
Παρακάτω παραθέτω σχόλια του Αγγλικού και ελληνικού τύπου για την Ελληνική επιτυχία.
HMS Montrose εναντίον Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ
Τα στελέχη του Βρετανικού Ναυτικού εντυπωσιάστηκαν από την εξαιρετική απόδοση της φρεγάτας ΚΑΝΑΡΗΣ του Πολεμικού Ναυτικού.
Άριστες εντυπώσεις στους Βρετανούς άφησε η φρεγάτα KANAΡΗΣ (F-464) του Πολεμικού Ναυτικού σε συνεκπαίδευση που πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου με τη φρεγάτα HMS Montrose (F-236) του Βασιλικού Ναυτικού (RN). Οι δύο φρεγάτες συνεκπαιδεύτηκαν σε hunter-killer scenario, εκτελώντας πλήθος γυμνασίων όπως μετάδοση σημάτων με όλους τους διαθέσιμους τρόπους, βολές πυροβόλων όπλων και ανίχνευση εχθρικού πλοίου με παθητικά μέσα εντοπισμού. Η διμερής άσκηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Cougar 2013 που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μεσόγειο για την επίδειξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του Βρετανικού Ναυτικού. Η συνεκπαίδευση κορυφώθηκε με την εκτέλεση βολών στη βραχονησίδα ΚΑΡΑΒΙΑ με τη βοήθεια του οργανικού ελικόπτερο Lynx Mark 8, στο οποίο επέβαιναν μέλη της 148ης πυροβολαρχίας του 29ου Συντάγματος Commando Βασιλικού Πυροβολικού που είχαν ως αποστολή την καθοδήγηση/διόρθωση των πυρών. Η Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ εκτέλεσε πρώτη βολές με το πυροβόλο Oto Melara και ολοκλήρωσε το γυμνάσιο χωρίς λάθη, επιδεικνύοντας εξαιρετική ακρίβεια και ταχυβολία. Ακολούθησε η βρετανική φρεγάτα HMS Montrose που ολοκλήρωσε το γυμνάσιο με 60 βολές πυροβόλου Mk8 των 4.5 ιντσών, καταστρέφοντας όλους τους στόχους. Ο Ανθυποπλοίαρχος Chris Poulson που καθ΄όλη τη διάρκεια της συνεκπαίδευσης επέβαινε στην Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ και έτυχε άριστης φιλοξενίας από τους Έλληνες συναδέλφους του, δήλωσε εντυπωσιασμένος από τον επαγγελματισμό αλλά και τη συμπεριφορά όλων στο πλοίο. Είναι ενδιαφέρον να μαθαίνουμε τέτοιες ειδήσεις από τα Δελτία Τύπου ξένων ναυτικών δυνάμεων και όχι από τις δικές μας πηγές, οι οποίες το περνούν στα ψιλά γράμματα. Η προβολή των δραστηριοτήτων των υφυπουργών και υπουργών έχει μάλλον καταστεί σημαντικότερη για κάποιους.
“It has been a great experience to see Montrose operate with the Kanaris, I am especially impressed with the operation of the medium range gun.”
“I was made very welcome by our Greek allies, and was very impressed by the professionalism and attitude of everyone I met on board.
“It brought home to me how similarly our navies work and how much we have in common. It is an experience I will remember for a long time.”
Lieutenant Chris Poulson, SCO of HMS Montrose
“It has been a privilege to work with the HS Kanaris and to prove, unequivocally, that we are able to interoperate at an advanced level with the Hellenic Navy, especially as Greece is such an important partner to the UK. I look forward to further working with them in the future.”
Commander James Parkin, Commanding Officer HMS Montrose
Michalis Kostarakos @Kostarakos
Μπράβο σε Κυβερνήτη και πλήρωμα της Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ για την συνεκπαιδευση με τη HMS MONTROSE.Προβολή ισχύος και αποτροπή.
_http://strategyreports.wordpress.com/2013/09/05/hms-montrose-εναντίον-φγ-καναρησ/#more-48764
_http://www.royalnavy.mod.uk/News-and-Events/Latest-News/2013/August/29/130829-HMS-Montrose-Greek
Η απαγωγή του Λεωνίδα Αναστασίου . 22 ημέρες όμηρος. Πλαταριά 1942.
Η απαγωγή του Λεωνίδα Αναστασίου .
22 ημέρες όμηρος.
Πλαταριά 1942.
Γράφει ο Γιάννης Στάθης
Εγγονός του Λεωνίδα Αναστασίου.
Η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από την Γερμανική κατοχή. Η Θεσπρωτία έχει παραδοθεί στους Ιταλούς ,οι οποίοι με την σειρά τους ,έχουν αγκαλιάσει το μουσουλμανικό στοιχείο. Οι ελληνικές αρχές και οι νόμοι είχαν πάψει προ καιρού να λειτουργούν. Η κατάσταση αναρχίας, έδωσε την ευκαιρία στους επιτήδειους για τρομοκρατία, λαφυραγωγία και εκδίκηση. Με την ανοχή των ιταλικών αρχών κατοχής, οι μουσουλμάνοι οπλοφορούν και επιδίδονται σε εκδικητικές και ληστρικές ενέργειες. Τρόμος, φόβος, αγωνία, είναι τα αισθήματα που κυριαρχούν στον τοπικό πληθυσμό. Ωστόσο πρέπει να αναφερθεί , ότι μέχρι το 1940 υπήρχε ειρηνική συνύπαρξη του πληθυσμού των μουσουλμάνων τουρκαλβανών και των ορθόδοξων ελλήνων χριστιανών. Οι σχέσεις ήταν ομαλές, ανθρώπινες και φιλικές. Έως τότε..
Η Πλαταριά, το 1942 ήταν ένα πολύ μικρό χωριό με 150 κάτοικους ,οι οποίοι ζούσαν στο ορεινό τμήμα και στον συνοικισμό Σκεπετό. Η κατοχική διοίκηση ήταν αρμοδιότητα των Ιταλών καραμπινιέρων, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στο κτίριο του σταθμού της χωροφυλακής στην Πλαταριά. Η Πλαταριώτες ζουν την φτώχια και την ανέχεια της κατοχής, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να επιβιώσουν. Μικρές καλλιέργειες, οικόσιτα ζώα ,ελιές και λάδι είναι τα μόνα μέσα για να μπορέσουν να ζήσουν. Ο φόβος έχει σκεπάσει τα πάντα...
Μία Τρίτη του Ιουνίου του 1942 στις 9 το πρωί, ο δεκαεπτάχρονος Λεωνίδας Αναστασίου, με την μικρή αδελφή του Ουρανία, περπατούν αμέριμνοι μέσα στον ελαιώνα από το χωριό ,προς το σπίτι τους στο Σκεπετό. Πέφτουν σε ενέδρα. Ξαφνικά δύο άγνωστοι ένοπλοι πετάγονται από τους θάμνους και με προτεταμένα τα ντουφέκια , τους προστάζουν: «Ακίνητοι μην κουνηθείτε».
Ο Λεωνίδας ,ξαφνιασμένος κρύβεται πίσω από μία μεγάλη πέτρα και αρπάζει με το χέρι του το περίστροφο ,που του είχε δώσει ο πατέρας του ,Μηνάς. Μπορεί να πυροβολήσει και να εξουδετερώσει τον έναν, ωστόσο φοβάται πολύ τις συνέπειες και κρύβει το όπλο του, κάτω από μία πέτρα. Παραδίνονται αμαχητί και οι δύο.
Οι δύο άγνωστοι άντρες είναι μουσουλμάνοι. Με την απειλή των όπλων τους οδηγούν πεζή , αρχικά σε ένα δασύλλιο στην Μαζαρακιά. Από εκεί, με τα πόδια, περπατούν στην Κόντρα. Τους κρύβουν σε ένα πυκνό δάσος. Κατάκοποι, εξαντλημένοι, φοβισμένοι, δεν ξέρουν τι τους περιμένει.
Ξαφνικά εμφανίζεται ο εμπνευστής της απαγωγής. Είναι ο περιβόητος Νταλιάνης, από τον Βραχωνά ο οποίος έχει συστήσει συμμορία και έχει εξαπολύσει κύμα τρομοκρατίας στην Θεσπρωτία. Τον συνοδεύει ο συνεργάτης του, επίσης μουσουλμάνος τουρκαλβανός από την Μαζαρακιά εν ονόματι Τζιεμαλής. Του λεει του Λεωνίδα, «σας έχουμε απαγάγει και θα ζητήσουμε λύτρα από τους δικούς σας. Μόλις μας τα φέρουν, θα σας ελευθερώσω. Μέχρι τότε θα είστε όμηροί μου και ο Τζιεμαλής θα σας φυλάει».
Στην Πλαταριά, στο Σκεπετό, οι γονείς των παιδιών έχουν ανησυχήσει πολύ και έχουν κινητοποιήσει τους πάντες και τα πάντα για να τα εντοπίσουν . Όμως τίποτα. Ξαφνικά εμφανίζεται ένας μουσουλμάνος και μεταφέρει τα μαντάτα στον παππού Μηνά , πατέρα του Λεωνίδα. «Ο Νταλιάνης έχει απαγάγει τα παιδιά σου και θέλει λύτρα. Αφού κάνεις ότι σου πει και του παραδώσεις τα χρήματα θα τα αφήσει ελεύθερα. Δεν έχεις πολύ χρόνο». Σάστισε και βουβάθηκε ο παππούς Μηνάς. Δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει. Φωνάζει τους Κιτσαίους ( το σοι των Αναστασίου) και τους άλλους χωριανούς. Σκέπτεται μήπως θα έπρεπε να ενημερώσουν τους καραμπινιέρους. «Όχι» ήταν η ομόφωνη απάντηση. «Είμαστε σίγουροι ότι το γνωρίζουν και έχει γίνει με την ανοχή τους». «Να βρούμε τα χρήματα αλλά πώς, πόσα και πόσο σύντομα; ». Τελικά αποφασίζεται τις επόμενες εβδομάδες να πουληθεί όλο το βιος τους, κυρίως το λάδι και διάφορα τιμαλφή που διέθεταν, ενώ ταυτόχρονα και οι οικογένειες των υπόλοιπων συγχωριανών θα συνεισέφεραν όσο περισσότερο μπορούσαν.
Στην Κόντρα ,στο δάσος ,έχουν περάσει ήδη πολύ δύσκολες επτά ημέρες με ελιές, ψωμί και τυρί και τα δύο αδέλφια παραμένουν όμηροι πάντα κάτω από το άγρυπνο μάτι του φρουρού Τζιεμαλή. Ο Νταλιάνης, αντιλαμβανόμενος ότι δεν του χρειάζεται , αποφασίζει να ελευθερώσει την Ουρανία η οποία επιστρέφει στο σπίτι της σοκαρισμένη και ενημερώνει την οικογένεια ότι ο Λεωνίδας είναι καλά στην υγεία του .
Ξαφνικά μία πληροφορία φτάνει στον Νταλιάνη. Η φήμες λένε ότι ο Λεωνίδας κατά την διάρκεια της επιχείρησης της απαγωγής του είχε όπλο. Τον ρωτάει ευθέως « Λιώνη είχες όπλο ; », «Ναι» του απαντάει. «Που το έκρυψες» «Στο σημείο της ενέδρας κάτω από μία πέτρα». Στέλνει αμέσως άνθρωπο ο Νταλιάνης και το βρίσκει όπως ακριβώς του υπέδειξε ο Λεωνίδας. «Τελικά Λεωνίδα είσαι ειλικρινής και είσαι παλικάρι» του είπε «και να σου πω και κάτι άλλο. Ακόμα και αν ο πατέρας σου δεν μου δώσει τα λύτρα δεν θα σε σκοτώσω και θα σε αφήσω ελεύθερο». Η δέσμευση του Νταλιάνη έδωσε μεγάλη ανακούφιση στον καταβεβλημένο ψυχικά και σωματικά Λεωνίδα. Πήρε δύναμη να αντέξει τις υπόλοιπες μαρτυρικές ημέρες ομηρίας.
Oι μέρες περνούσαν αργά, βασανιστικά, Σαν αντίδραση στο άγχος, την ένταση και την ανασφάλεια ο Λεωνίδας κοιμόταν, όσο περισσότερο μπορούσε. Τις ώρες που ήταν όρθιος μόνο κακές σκέψεις πλημμύριζαν το μυαλό του. Τι θα γίνει τελικά , θα βρουν τα λύτρα οι γονείς του , θα τα καταφέρουν , θα το αφήσουν ελεύθερο.. Ένα ψυχολογικό μαρτύριο δίχως τέλος...
Στο μεταξύ στο Σκεπετό, η προετοιμασία συγκέντρωσης των χρημάτων ήταν πυρετώδης. Η οικογένεια ξεπουλήθηκε ολοκληρωτικά, αλλά και οι συγχωριανοί βοήθησαν όσο μπορούσαν. Τελικά σε ένα κλίμα φόβου, άγχους και πίεσης συγκεντρώθηκε το ποσό, ιλιγγιώδες για την εποχή. Οι φήμες μιλάνε για πέντε εκατομμύρια. Όλοι περίμεναν την επικοινωνία του απαγωγέα για να δώσει οδηγίες για το πότε, πως και που, θα παραδίδονταν τα λύτρα.
Και η στιγμή, έπειτα από 22 ημέρες αγωνίας, έφτασε. Το ραντεβού δόθηκε σε ένα σημεία δυτικά του Αργυροτόπου. Ξεκίνησαν από την Κόντρα, ο Λεωνίδας μαζί με τον Νταλιάνη και τον Τζεμαλή, έφτασαν, κρύφτηκαν και περίμεναν. Ο παππού-Μηνάς με μία βλάχικη τσάντα γεμάτη χαρτονομίσματα , έφτασε στο προσυμφωνημένο σημείο και την ακούμπησε στο έδαφος . Αφού αποχώρησε ο Νταλιάνης κατέβηκε και πήρε την τσάντα με τα λύτρα , «γεμάτη χαρτονομίσματα Γεωργίου Σταύρου». Ανέβηκε στην κρυψώνα και διέταξε τον νεαρό αλλά γραμματιζούμενο Λεωνίδα, «μοίρασέ τα μας σε επτά μερίδια». Ο Λεωνίδας τα μοίρασε και τους τα παρέδωσε.
«Είσαι ελεύθερος, φύγε» «γει ιλιρ , ικ » πρόσταξε ο Νταλιάνης. «Τον δρόμο τον ξέρεις . Από δω και πέρα μην φοβάσαι τίποτα. Πήγαινε στους δικούς σου».
Ο Λεωνίδας γεμάτος χαρά, αγωνία, και άγχος φεύγει τρέχοντας από τα βουνά του Αργυροτόπου και σε λίγη ώρα φτάνει στο Σκεπετό, στο σπίτι του .Πνίγηκε στις αγκαλιές των δικών του. Ωστόσο δεν υπήρχε χρόνος και διάθεση για πανηγυρισμούς. Ο πατέρας του τον έστειλε μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια στην Πέστανη. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1947, όπου και επέστρεψε στην Πλαταριά. Στην Πέστανη, το σόι των «Κιτσαίων» ήταν αρκετά μεγάλο και ισχυρό ,γεγονός που έδινε μία αίσθηση ασφάλειας στην οικογένεια. Ο Λεωνίδας με τον Νταλιάνι ξανασυναντήθηκαν στην Πέστανη όταν ο δεύτερος, επικεφαλής ομάδος μουσουλμάνων συμμοριτών, επέδραμαν στο χωριό με δυστυχώς γνωστές συνέπειες. Όταν όμως αντίκρισε τον Λεωνίδα είπε «τους Κιτσαίους δεν θα τους πειράξετε». Και από τότε χάθηκε στην ιστορία.
Το ίδιο έγινε και με τους άλλους απαγωγείς . Πιθανώς διεφυγαν από την Ελλάδα μετά την απελευθέρωση της . Τα κίνητρα της απαγωγής , ήταν καθαρά οικονομικά εάν κρίνουμε από το αποτέλεσμα . Πόσοι ήταν τελικά οι απαγωγείς . Σύμφωνα με τα μερίδια που τους μοίρασε ο Λεωνίδας , ήταν επτά , ωστόσο εκτός από τους δύο που αναφέρονται στην περιγραφή , δεν θα μάθουμε ποτέ ποιοι ήταν οι υπόλοιποι...
Ο παππούς Λεωνίδας σήμερα ζει στην Πλαταριά, είναι σχεδόν 90 ετών και αποφάσισε μετά από αφόρητες πιέσεις μου, να διηγηθεί την περιπέτειά του, μετά από εβδομήντα ένα χρόνια .
«Δεν με πείραξαν, δεν με φόβισαν, ήταν φιλικοί μαζί μου. Δεν τους κρατάω καμία κακία» μου είπε κλείνοντας οριστικά, για τον ίδιο αυτό το κεφάλαιο.
Την περιγραφή μου την έδωσε μαζί με την γυναίκα του, γιαγιά Βασιλική, επίσης Πεστανιώτισσα . Η Βασιλική Ιωάννου είναι κόρη του Κόλιου Ιωάννου και ανιψιά του «λιονταριού» της Πέστανης, Τζέλιου (Βαγγέλη) Ιωάννου. Η γιαγιά , μου αποκάλυψε ότι κατά την διάρκεια της ομηρίας του, έγραψε ένα τραγούδι για την αγαπημένη του Βασίλω..
Την Τρίτη το πρωί πρωί,
Που πέρναγα από πέρα
Δυο κλέφτες μας συλλάβανε
Μας πήραν στα καρτέρια,
Μας βάλανε μπροστά , μπροστά ,
Μας βάλανε στο ρέμα
Και στο βουνό ψηλά ψηλά,
Φαινόταν η Βασίλω μου
Πως ήταν τα βουνά..
Όταν τον ρώτησα, «παππού» , «ξέρεις ότι εάν τότε δεν είχες απελευθερωθεί δεν θα υπήρχε τίποτα και κανένας , από όσα ζούμε στην οικογένεια σήμερα; ». Εκεί δάκρυσε και χαμογέλασε . Και μου είπε. «Ζήστε την ζωή σας εσείς και μην αφήνετε στιγμή να πάει χαμένη».
Ο Λεωνίδας μετά το τέλος της περιπέτειας του, παντρεύτηκε την Βασιλική και απέκτησε τέσσερα παιδιά, εννιά εγγόνια και πέντε δισέγγονα. Έζησε και συνεχίζει να ζει μία έντιμη και υπερήφανη ζωή ,πάντα στην αγαπημένη του Πλαταριά... μαζί με την Βασιλική του !!!
22 ημέρες όμηρος.
Πλαταριά 1942.
Γράφει ο Γιάννης Στάθης
Εγγονός του Λεωνίδα Αναστασίου.
Η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από την Γερμανική κατοχή. Η Θεσπρωτία έχει παραδοθεί στους Ιταλούς ,οι οποίοι με την σειρά τους ,έχουν αγκαλιάσει το μουσουλμανικό στοιχείο. Οι ελληνικές αρχές και οι νόμοι είχαν πάψει προ καιρού να λειτουργούν. Η κατάσταση αναρχίας, έδωσε την ευκαιρία στους επιτήδειους για τρομοκρατία, λαφυραγωγία και εκδίκηση. Με την ανοχή των ιταλικών αρχών κατοχής, οι μουσουλμάνοι οπλοφορούν και επιδίδονται σε εκδικητικές και ληστρικές ενέργειες. Τρόμος, φόβος, αγωνία, είναι τα αισθήματα που κυριαρχούν στον τοπικό πληθυσμό. Ωστόσο πρέπει να αναφερθεί , ότι μέχρι το 1940 υπήρχε ειρηνική συνύπαρξη του πληθυσμού των μουσουλμάνων τουρκαλβανών και των ορθόδοξων ελλήνων χριστιανών. Οι σχέσεις ήταν ομαλές, ανθρώπινες και φιλικές. Έως τότε..
Η Πλαταριά, το 1942 ήταν ένα πολύ μικρό χωριό με 150 κάτοικους ,οι οποίοι ζούσαν στο ορεινό τμήμα και στον συνοικισμό Σκεπετό. Η κατοχική διοίκηση ήταν αρμοδιότητα των Ιταλών καραμπινιέρων, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στο κτίριο του σταθμού της χωροφυλακής στην Πλαταριά. Η Πλαταριώτες ζουν την φτώχια και την ανέχεια της κατοχής, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να επιβιώσουν. Μικρές καλλιέργειες, οικόσιτα ζώα ,ελιές και λάδι είναι τα μόνα μέσα για να μπορέσουν να ζήσουν. Ο φόβος έχει σκεπάσει τα πάντα...
Μία Τρίτη του Ιουνίου του 1942 στις 9 το πρωί, ο δεκαεπτάχρονος Λεωνίδας Αναστασίου, με την μικρή αδελφή του Ουρανία, περπατούν αμέριμνοι μέσα στον ελαιώνα από το χωριό ,προς το σπίτι τους στο Σκεπετό. Πέφτουν σε ενέδρα. Ξαφνικά δύο άγνωστοι ένοπλοι πετάγονται από τους θάμνους και με προτεταμένα τα ντουφέκια , τους προστάζουν: «Ακίνητοι μην κουνηθείτε».
Ο Λεωνίδας ,ξαφνιασμένος κρύβεται πίσω από μία μεγάλη πέτρα και αρπάζει με το χέρι του το περίστροφο ,που του είχε δώσει ο πατέρας του ,Μηνάς. Μπορεί να πυροβολήσει και να εξουδετερώσει τον έναν, ωστόσο φοβάται πολύ τις συνέπειες και κρύβει το όπλο του, κάτω από μία πέτρα. Παραδίνονται αμαχητί και οι δύο.
Οι δύο άγνωστοι άντρες είναι μουσουλμάνοι. Με την απειλή των όπλων τους οδηγούν πεζή , αρχικά σε ένα δασύλλιο στην Μαζαρακιά. Από εκεί, με τα πόδια, περπατούν στην Κόντρα. Τους κρύβουν σε ένα πυκνό δάσος. Κατάκοποι, εξαντλημένοι, φοβισμένοι, δεν ξέρουν τι τους περιμένει.
Ξαφνικά εμφανίζεται ο εμπνευστής της απαγωγής. Είναι ο περιβόητος Νταλιάνης, από τον Βραχωνά ο οποίος έχει συστήσει συμμορία και έχει εξαπολύσει κύμα τρομοκρατίας στην Θεσπρωτία. Τον συνοδεύει ο συνεργάτης του, επίσης μουσουλμάνος τουρκαλβανός από την Μαζαρακιά εν ονόματι Τζιεμαλής. Του λεει του Λεωνίδα, «σας έχουμε απαγάγει και θα ζητήσουμε λύτρα από τους δικούς σας. Μόλις μας τα φέρουν, θα σας ελευθερώσω. Μέχρι τότε θα είστε όμηροί μου και ο Τζιεμαλής θα σας φυλάει».
Στην Πλαταριά, στο Σκεπετό, οι γονείς των παιδιών έχουν ανησυχήσει πολύ και έχουν κινητοποιήσει τους πάντες και τα πάντα για να τα εντοπίσουν . Όμως τίποτα. Ξαφνικά εμφανίζεται ένας μουσουλμάνος και μεταφέρει τα μαντάτα στον παππού Μηνά , πατέρα του Λεωνίδα. «Ο Νταλιάνης έχει απαγάγει τα παιδιά σου και θέλει λύτρα. Αφού κάνεις ότι σου πει και του παραδώσεις τα χρήματα θα τα αφήσει ελεύθερα. Δεν έχεις πολύ χρόνο». Σάστισε και βουβάθηκε ο παππούς Μηνάς. Δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει. Φωνάζει τους Κιτσαίους ( το σοι των Αναστασίου) και τους άλλους χωριανούς. Σκέπτεται μήπως θα έπρεπε να ενημερώσουν τους καραμπινιέρους. «Όχι» ήταν η ομόφωνη απάντηση. «Είμαστε σίγουροι ότι το γνωρίζουν και έχει γίνει με την ανοχή τους». «Να βρούμε τα χρήματα αλλά πώς, πόσα και πόσο σύντομα; ». Τελικά αποφασίζεται τις επόμενες εβδομάδες να πουληθεί όλο το βιος τους, κυρίως το λάδι και διάφορα τιμαλφή που διέθεταν, ενώ ταυτόχρονα και οι οικογένειες των υπόλοιπων συγχωριανών θα συνεισέφεραν όσο περισσότερο μπορούσαν.
Στην Κόντρα ,στο δάσος ,έχουν περάσει ήδη πολύ δύσκολες επτά ημέρες με ελιές, ψωμί και τυρί και τα δύο αδέλφια παραμένουν όμηροι πάντα κάτω από το άγρυπνο μάτι του φρουρού Τζιεμαλή. Ο Νταλιάνης, αντιλαμβανόμενος ότι δεν του χρειάζεται , αποφασίζει να ελευθερώσει την Ουρανία η οποία επιστρέφει στο σπίτι της σοκαρισμένη και ενημερώνει την οικογένεια ότι ο Λεωνίδας είναι καλά στην υγεία του .
Ξαφνικά μία πληροφορία φτάνει στον Νταλιάνη. Η φήμες λένε ότι ο Λεωνίδας κατά την διάρκεια της επιχείρησης της απαγωγής του είχε όπλο. Τον ρωτάει ευθέως « Λιώνη είχες όπλο ; », «Ναι» του απαντάει. «Που το έκρυψες» «Στο σημείο της ενέδρας κάτω από μία πέτρα». Στέλνει αμέσως άνθρωπο ο Νταλιάνης και το βρίσκει όπως ακριβώς του υπέδειξε ο Λεωνίδας. «Τελικά Λεωνίδα είσαι ειλικρινής και είσαι παλικάρι» του είπε «και να σου πω και κάτι άλλο. Ακόμα και αν ο πατέρας σου δεν μου δώσει τα λύτρα δεν θα σε σκοτώσω και θα σε αφήσω ελεύθερο». Η δέσμευση του Νταλιάνη έδωσε μεγάλη ανακούφιση στον καταβεβλημένο ψυχικά και σωματικά Λεωνίδα. Πήρε δύναμη να αντέξει τις υπόλοιπες μαρτυρικές ημέρες ομηρίας.
Oι μέρες περνούσαν αργά, βασανιστικά, Σαν αντίδραση στο άγχος, την ένταση και την ανασφάλεια ο Λεωνίδας κοιμόταν, όσο περισσότερο μπορούσε. Τις ώρες που ήταν όρθιος μόνο κακές σκέψεις πλημμύριζαν το μυαλό του. Τι θα γίνει τελικά , θα βρουν τα λύτρα οι γονείς του , θα τα καταφέρουν , θα το αφήσουν ελεύθερο.. Ένα ψυχολογικό μαρτύριο δίχως τέλος...
Στο μεταξύ στο Σκεπετό, η προετοιμασία συγκέντρωσης των χρημάτων ήταν πυρετώδης. Η οικογένεια ξεπουλήθηκε ολοκληρωτικά, αλλά και οι συγχωριανοί βοήθησαν όσο μπορούσαν. Τελικά σε ένα κλίμα φόβου, άγχους και πίεσης συγκεντρώθηκε το ποσό, ιλιγγιώδες για την εποχή. Οι φήμες μιλάνε για πέντε εκατομμύρια. Όλοι περίμεναν την επικοινωνία του απαγωγέα για να δώσει οδηγίες για το πότε, πως και που, θα παραδίδονταν τα λύτρα.
Και η στιγμή, έπειτα από 22 ημέρες αγωνίας, έφτασε. Το ραντεβού δόθηκε σε ένα σημεία δυτικά του Αργυροτόπου. Ξεκίνησαν από την Κόντρα, ο Λεωνίδας μαζί με τον Νταλιάνη και τον Τζεμαλή, έφτασαν, κρύφτηκαν και περίμεναν. Ο παππού-Μηνάς με μία βλάχικη τσάντα γεμάτη χαρτονομίσματα , έφτασε στο προσυμφωνημένο σημείο και την ακούμπησε στο έδαφος . Αφού αποχώρησε ο Νταλιάνης κατέβηκε και πήρε την τσάντα με τα λύτρα , «γεμάτη χαρτονομίσματα Γεωργίου Σταύρου». Ανέβηκε στην κρυψώνα και διέταξε τον νεαρό αλλά γραμματιζούμενο Λεωνίδα, «μοίρασέ τα μας σε επτά μερίδια». Ο Λεωνίδας τα μοίρασε και τους τα παρέδωσε.
«Είσαι ελεύθερος, φύγε» «γει ιλιρ , ικ » πρόσταξε ο Νταλιάνης. «Τον δρόμο τον ξέρεις . Από δω και πέρα μην φοβάσαι τίποτα. Πήγαινε στους δικούς σου».
Ο Λεωνίδας γεμάτος χαρά, αγωνία, και άγχος φεύγει τρέχοντας από τα βουνά του Αργυροτόπου και σε λίγη ώρα φτάνει στο Σκεπετό, στο σπίτι του .Πνίγηκε στις αγκαλιές των δικών του. Ωστόσο δεν υπήρχε χρόνος και διάθεση για πανηγυρισμούς. Ο πατέρας του τον έστειλε μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια στην Πέστανη. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1947, όπου και επέστρεψε στην Πλαταριά. Στην Πέστανη, το σόι των «Κιτσαίων» ήταν αρκετά μεγάλο και ισχυρό ,γεγονός που έδινε μία αίσθηση ασφάλειας στην οικογένεια. Ο Λεωνίδας με τον Νταλιάνι ξανασυναντήθηκαν στην Πέστανη όταν ο δεύτερος, επικεφαλής ομάδος μουσουλμάνων συμμοριτών, επέδραμαν στο χωριό με δυστυχώς γνωστές συνέπειες. Όταν όμως αντίκρισε τον Λεωνίδα είπε «τους Κιτσαίους δεν θα τους πειράξετε». Και από τότε χάθηκε στην ιστορία.
Το ίδιο έγινε και με τους άλλους απαγωγείς . Πιθανώς διεφυγαν από την Ελλάδα μετά την απελευθέρωση της . Τα κίνητρα της απαγωγής , ήταν καθαρά οικονομικά εάν κρίνουμε από το αποτέλεσμα . Πόσοι ήταν τελικά οι απαγωγείς . Σύμφωνα με τα μερίδια που τους μοίρασε ο Λεωνίδας , ήταν επτά , ωστόσο εκτός από τους δύο που αναφέρονται στην περιγραφή , δεν θα μάθουμε ποτέ ποιοι ήταν οι υπόλοιποι...
Ο παππούς Λεωνίδας σήμερα ζει στην Πλαταριά, είναι σχεδόν 90 ετών και αποφάσισε μετά από αφόρητες πιέσεις μου, να διηγηθεί την περιπέτειά του, μετά από εβδομήντα ένα χρόνια .
«Δεν με πείραξαν, δεν με φόβισαν, ήταν φιλικοί μαζί μου. Δεν τους κρατάω καμία κακία» μου είπε κλείνοντας οριστικά, για τον ίδιο αυτό το κεφάλαιο.
Την περιγραφή μου την έδωσε μαζί με την γυναίκα του, γιαγιά Βασιλική, επίσης Πεστανιώτισσα . Η Βασιλική Ιωάννου είναι κόρη του Κόλιου Ιωάννου και ανιψιά του «λιονταριού» της Πέστανης, Τζέλιου (Βαγγέλη) Ιωάννου. Η γιαγιά , μου αποκάλυψε ότι κατά την διάρκεια της ομηρίας του, έγραψε ένα τραγούδι για την αγαπημένη του Βασίλω..
Την Τρίτη το πρωί πρωί,
Που πέρναγα από πέρα
Δυο κλέφτες μας συλλάβανε
Μας πήραν στα καρτέρια,
Μας βάλανε μπροστά , μπροστά ,
Μας βάλανε στο ρέμα
Και στο βουνό ψηλά ψηλά,
Φαινόταν η Βασίλω μου
Πως ήταν τα βουνά..
Όταν τον ρώτησα, «παππού» , «ξέρεις ότι εάν τότε δεν είχες απελευθερωθεί δεν θα υπήρχε τίποτα και κανένας , από όσα ζούμε στην οικογένεια σήμερα; ». Εκεί δάκρυσε και χαμογέλασε . Και μου είπε. «Ζήστε την ζωή σας εσείς και μην αφήνετε στιγμή να πάει χαμένη».
Ο Λεωνίδας μετά το τέλος της περιπέτειας του, παντρεύτηκε την Βασιλική και απέκτησε τέσσερα παιδιά, εννιά εγγόνια και πέντε δισέγγονα. Έζησε και συνεχίζει να ζει μία έντιμη και υπερήφανη ζωή ,πάντα στην αγαπημένη του Πλαταριά... μαζί με την Βασιλική του !!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



